Yunus'un Çiçekleri

1263 yilinin bir Nisan Sabahiydi.Ilkbahar, pembe-beyaz gelinligini giymisti, agaçlar çiçek açmisti. Dag tas yesermis, göçmen kuslar geri gelmislerdi. Karlar eriyor, sular büngüldüyordu. Serin, dost bir rüzgar, kirlarin kokusunu tasiyip dergahta yasayan dervislerin yüregine dolduruyordu. Dervisler ve diger bütün insanlar, dünyayi kaplayan korkunç sikintilar; savas, korkuyu ve açligi unutmus gibiydiler. Bu taze ilkbahar sabahi tüm gönüllere iyiligi, güzelligi ve mutlulugu bagislamisti sanki. (Kitabin Içinden)