Yangın Yılları

Kent kocamis bir mandaGibi duygusuzIri gövdesiyleUzanirken isikli bir çamur gölüneApansiz açiliyor yurdumun tarihindenKoyu bir cinayet sayfasiIrin gibi akiyor zamanin penceresindenSokaklara yapraklar ürperiyorVe kipkizil kesiliyor yildizlar utançtanArtik kendi dalina küskün Bir agaç gibi hayat sanki hiç yel esmiyorYaprak kipirdamiyorTutuyor solugunu bu cinayet filminin sonunuDehsetle bekleyen kentHiç mi hiç tükenmiyor sokaklarda kosan Tekmeleyen ve ana avrat söverek Kelepçeleyip götüren ayak sesleri