Uyku Kaçıran

Madam’i ilk tanidigimda, üniversiteyi yeni kazanmistim. Ögrenciligimin tuhaf günleri bu gökdelenli sehrin kalabalik ve islek semtlerinden birinde tuttugum evin sahibiyle tanismamla basladi. Apartman tarihi bir hanin içerisindeydi. Ev sahibim olan Madam da bu apartmanin çati katinda oturmasina ragmen onu hiç görmemistim. Kirayi her ay bir zarfin içine koyup kapisinin altindan atmam istenmisti. Madam’la karsilastigim o geceyi hiç unutamiyorum. Kapisinin altindan hafif bir isik siziyordu. Tam egilip elimdeki zarfi atacagim sirada bir gicirtiyla kapi aralandi. Adeta ödüm patlamisti. Içeriden solgun bir isik, içime karli bir ormanda yalniz kalmak korkusu düsüren bir müzik, nemli ve tuhaf bir koku geliyordu. Sessizce yaklasip içeriye baktim. Gicirdayan yer tahtalarinin sesleri esliginde soluk isigin sizdigi odaya girdim. Iste benim tuhaf hikâyem o gece basladi...