Tahir ile Zühre

Zühre'n annesi, Tahir'n sürgünde yasayamayacagini varsaymisti. Zühre'yi görmek için kaçmaya kalkisacagini, böylece vurulacagini hesaplamisti. Bu arada Zühre'yi oyalamak için onu her gün bir bey oglu ya da sehzade ile tanistirmisti. Bu devletllerin ogullari arasinda yarismalar düzenleyip hem Zühre'yi isteyenlerin sayisini artirmis hem delikanlilari umuda düsürmüstü. Ama Zühre bu beyzadelere gözünün ucuyla bile bakmamisti. Kisik sesyle mirildanarak anlatmaya basladi:Tahir sen gidelim disa çikmadim Al gömlekli yigitlere bakmadim Topladim zülfümü fese sakladim Konma bülbül konma dalim bos degil. Yedi yillik hasretle gönlüm hos degil. Geçmisin düsleri, kültürümüzün zenginligi halk hikâyeleri edebiyatimizin usta kalemleri tarafindan çagdas bir yorum ve dille yeniden anlatiliyor.(Tanitim Bülteninden)