Şebperest

Sana bunlari ancak bugün yazabiliyorum Deniz.Gittigin gün degil, bugün.O kadar güçsüz birakmistin ki beni o zamanlar. Bir daha yazabilecegimi sanmiyordum. Fakat simdi, yasadigim onca seyden sonra, ölümün ögreticiligini tattiktan sonra, seni rüyalarimda gördükten sonra, öyle degil. Çünkü biliyorum; sen gittin, ama terk etmedin. Hâlâ bir parçan bizimle. Sen hâlâ bizimlesin. Ölüm yok olus degil. Sen yok olmus degilsin. Bizim hikâyemiz; belki biraz hüzünlü, belki biraz polisiye, belki biraz hayalî... Fakat kesinlikle hiçlige dair degil.Her neyse...Tekrar görüsünceye dek,Hasretin bizdeki adi yalniz ‘beklemek.’