Polis Destan Yazdı

“Gezi Parki eylemlerine katilanlarin neredeyse yarisi, evden çikmalarina gerekçe olarak ‘Polis siddetinin artmasini’ anmisti. Polis cebri, öngörülenintersi etki yapmis, iktidarlarin anlamlandirmaya yanasmayacagi biçimde,bizatihi toplumsal kalkismanin yükseltici nedenlerinden biri olmustu. Olaylar yayginlastikça, Türkiye’de siyasi iktidarlar degisse de sabit kalan polis ‘müdanasizliginda’ da yeni bir evreye geçildi. Dogrudan dönemin basbakani Recep Tayyip Erdogan’dan gelen ‘Emri ben verdim’ güvencesi, tüm Türkiye’nin ‘Gezi’ye açilan sokaklarinda devletin vatandasina açtigi savas izlenimi veren sistematik, yaygin, siklikla hukuk disina çikan yogun siddete sahne oldu.” – Pinar Ögünç – Önsöz’den Gezi protestolarindan polis siddeti tanikliklari... Istanbul, Ankara, Antakya, Eskisehir, Adana, Mersin ve Antalya’dan... Degisik yaslardan, degisik toplumsal gruplardan, degisik saiklerle protestolara katilmis veya sadece “oradan geçerken” gazin içinde kalmis 56 magdur ve tanik. Ilk kez orada cop ve gaz yiyenden tecrübelilere, “hafif morluklar”dan gözünü kaybedene... Canlarini kaybedenlerin yakinlarina... Polis ve devlet siddetiyle ilgili bir arsiv olusturuyor bu tanikliklar. Bu siddetin fiziksel ve duygusal travmasina dair ama ayni zamanda yarattigi öfkeye ve bilince dair bir arsiv. Tonguç Cankurt’un “Polis siddetinin cezasizligi”, Ilker Küçükparlak’in “Travmaya taniklik ve travmayla bas etmek”, Tanil Bora’nin “Polis siddetinin ideolojisi” üzerine kisa yazilariyla...