Ölümün Dostu

‘Uzun Boylu Kadin’ imgesinin Alarcón’un zihnini mesgul ettigi kusku götürmez, ayni kadin, ‘Ölümün Dostu’nda, soylu kilinmis ve seytansi karakterinden arindirilmis bir biçim alir. Bu anlati, ilk yarisina kadar, bir dizi basibozuk dogaçlamadan olusmus gibi görünme tehlikesi tasir; öykü ilerledikçe, Dante’vari sonuna dek, yapitin ilk sayfalarindan itibaren her seyin, iradi biçimde önceden tasarlandigini görürüz. Bu seçkide yer alan öykülerden çocuklugumda haberdar olmustum; geçen zaman, o günlerde duydugum esasli dehseti yok etmedi. Yasim yüzyilla birlikte ilerliyor, simdilerde, çocuk yasimdaki sicak kabulü gösteremesem de, ayni gönül borcu ve benzer bir heyecanla onlari tekrar okuyorum.” Jorge Luis Borges