Mutlu Prens ve Tüm Öyküler

Oscar Wilde tüketim çaginin egzotik bir ürünüydü. Mevcut çirkinlige ve kendini begenmislige karsi bir protesto, ortalama ideallere ve basmakalip sözlere karsi kurulmus saglam bir coskunluk setiydi.Havelock Ellis’in Sonsözüyle Sehre tepeden bakan uzun bir sütunun üstünde dururdu Mutlu Prens’in heykeli. Tepeden tirnaga saf altindan ince varaklarla yaldizlanmisti, gözleri iki parlak safirdendi ve kilicinin kabzasinda bir yakut kor gibi parlardi.Çok hayrani vardi hani.“Rüzgârgülü kadar güzel” demisti sanatsal zevkleriyle nam salmak isteyen bir Meclis Üyesi; “sadece pek kullanisli degil” diye eklemisti, kullanisa önem vermedigini düsünmelerinden korkarak ki pek önem verirdi.Mutlu Prens’ten