Matbuat Hatıralarından Muharrir, Şair, Edib

Ahmed Râsim, bu eserinde, Dârüssafaka’da okurken yazma ilgisinin uyanmaya basladigi 1882’den Servet-i Fünûn zamanina kadarki basin dünyasina iliskin hatiralarini, yirmi dört baslikta sunar. Kitapta, vezin ve kafiye merakinin kendisinde nasil uyandigini; Tercümân-i Hakikat’e ilk yazi denemesini nasil götürdügünü; Ahmed Midhat Efendi’yi, Muallim Nâci’yi ve dönemin edebiyat dünyasini; kitapçilar ve Ceride-i Havadis’e girisini; “Istibdâd-i Edebî” diye tanimladigi Sultan II. Abdülhamid döneminde, Ahmed Midhat, Muallim Nâci, Ismail Pasazâde Hakki, Üsküdarli Sâlim, Seyh Vasfî, Menemenlizâde Tâhir, Muallim Feyzi, Mehmet Celâl ve Andelib’le nasil tanistigini ve onlarin bazi kisilik özelliklerini; Kâzim ve Esref Pasalar gibi ediplerin siir okuyuslarini; Edebiyat-i Cedide’nin dogusunu; bu devirde edebî türlerin durumunu, edebî mahfilleri, sansürü, dil degisimlerini ve kadin sairleri; kisaca, yaklasik yirmi, yirmi bes yil öncesine ait hatiralarini olanca ayrintisiyla anlatir.Ahmed Midhat Efendi’nin süregi denebilecek Ahmed Râsim’in bugün tarih olmus bir döneme iliskin yasantidan beslenen gözlem ve degerlendirmeleri, günümüzün basin ve edebiyat dünyasina hâlâ pek çok mesaj iletmektedir.