Mardinin Kitapçısı

Günes, kizil renkli gömlegini giyinmis, sapsari bir denize benzeyen ovanin nihayetinde yatmaya hazirlaniyordu. Ovanin ortasinda ince ve zayif bir kavak agaci yeni kazilmis bir mezarin basini beklemekteydi. Birtakim adamlar çikageldi. Tümü tepeden tirnaga bembeyaz giysiler içindeydi. Beyaz giysili bu insanlar sessizce yürüyor ve omuzlarinda bir tabut tasiyorlardi. Mezarin basina geldiklerinde tabutu kavagin gölgesine indirdiler ve yüzlerini batmakta olan günese döndüler.(Tanitim Bülteninden)