Manet

Batı sanatında akademizme ve yerles¸ik geleneg?e kars¸ı 19. yu¨zyıl
ortalarında bas¸layan hareketin o¨nderinin Manet oldug?u konusunda
herkes hemfikir. Bataille’a go¨re Manet c¸ok bu¨yu¨k bir ressam olmakla
kalmaz, “kendinden o¨nceki ressamlarla bag?ını koparmıs¸, bugu¨n
ic¸inde yas¸adıg?ımız do¨nemi bas¸latmıs¸tır”. Linda Nochlin avangardın
Manet’yle bas¸ladıg?ını so¨yler, zira c¸ag?das¸ avangardizm anlayıs¸ımızın
dayandıg?ı ruhsal, toplumsal ve ontolojik yabancılas¸mayı
somutlas¸tıran ilk ressam Manet’dir. Bourdieu daha da ileri gider
ve Manet’nin hayata gec¸irdig?i bir “sembolik devrim”den bahseder:
Kendi do¨neminin sanat du¨nyasında yarattıg?ı infial sadece estetik
deg?erleri altu¨st etmesinden deg?il, bunların dayandıg?ı ahlâk
kurallarıyla da alay etmesinden kaynaklanır.
Manet, “Tanrı’nın kiliselerinde ve kralların saraylarında” nizama
sokulmus¸ bir du¨nyanın yıkılıs¸ına is¸tirak eder. Bataille’ın deyis¸iyle:
“Yeni bir du¨nyaya girmekteyizdir ve perde Olympia’yla ac¸ılır...”