Maktul ile Maktule

Hastane eczanesinden asirdigi içi rengarenk haplarla dolu ilaç kutularini açti ve hepsini büyükçe bir bardak suyla içti. Yavas hareketlerle yatagina geçip ellerini gögsünün üzerinde birlestirerek sirtüstü uzandi. Gözlerini diktigi örümcek agiyla kapli kirli tavanda, Maktule Hanim’in beyazlar içinde gülümseyen siluetini, yüzünde donup kalan memnuniyet ifadesiyle seyre daldi. Agirlasan göz kapaklarini kaldirmak için, küçücük bile olsa çaba sarf etmeyi gereksiz buldu...”