Kardan Martı

“Goooll!” diye ayaklandi tribünler. Fileleri yirtan top bir martinin kanadina dokundu. Birlikte yükseldiler… Kar taneleriyle indiler geceye. Sokagin basindaki evde oturan yasli kadin gülümsedi. Ihlamur kokulariyla senlendi gece. Kadin, avcundaki ekmek kirintilarini usulca birakti pencerenin önüne. Güvercinler geldi önce; kanat kanat gülümseyerek. Ardindan çocuklar; inatçi, sevimli, kirilgan, neseli, hayalperest çocuklar. Birlikte büyüdüler, kuslar, düsler ve çocuklar. Anneleri, babalari da büyüdü onlarla birlikte. Kimi zaman bir sarkida, kimi zaman bir dilim ekmekte, kimi zaman “Gooolll” diye bagirarak tribünde. Tanidik gelecek belki bu öyküler, anneannenizin lezzetli yemeklerini animsayacak, dedenizin yanagina kocaman bir öpücük konduracaksiniz. Kim bilir belki bu öykülerde kendinizden bir iz bulacaksiniz. Iyi okumalar!