İnsancıklar

Dostoyevski’nin ilk romani olan Insanciklar yayimlandiginda büyük övgüyle karsilanmis, edebi bir dehanin habercisi olarak görülmüstü.Insanciklar, St. Petersburg’da bir devlet dairesinde çalisan orta yasli ve alçak gönüllü kâtip Makar Devuskin ile uzaktan akrabasi, yirmili yaslarinin basinda genç bir kadin olan Varvara Dobroselova arasindaki mektuplasmalardan olusan bir eserdir. Dostoyevski’nin henüz 24 yasindayken kaleme aldigi; yoksulluk, dostluk ve sanat sevgisi gibi temalarla örülü bu roman, dönemin elestirmenlerince adeta göklere çikarilarak yazarin edebiyat çevrelerine bir yildiz gibi girmesini saglamis ve çok parlak bir “toplumsal roman” olarak nitelendirilmisti.“Sahip oldugu ilham perisiyle çati ve bodrum katlarinda yasayanlara hayat veren genç sairi tebrik ediyorum. Yaldizli kösklerde yasayanlara ‘yoksullar da insan, onlar da kardeslerimiz,’ diye haykiriyor.”VISARION BELINSKI