Hayat ne kadar da garipti. O isiltili, rengârenk neseli günleri hiç bitmeyecekmis gibi yasiyordu insan ve bir gün gökyüzündeki kara bulutlardan daha kara bir ortamda buluveriyordu kendini. O isiltili renkler, neseli gülüsler ve bayramlar uçup gitmisti. Geriye ne kalmisti? Kanadi kirik bir kalp ve bombos bir ev. Bu evde saatin yorgun sesleri ve kirik kalbin sessizce atmasindan baska hiçbir ses du
