Aşk mı? Kesinlikle, Belki, Olabilir ama İmkansız

“Bitmistim… Bir seylere baslamak için degil, sona yaklasmak için bitmistim.” Bazi insanlar sadece bitis çizgisini görür, sonrasi yoktur. Ne yeni bir baslangicin heyecani ne de bitis çizgisini geçmis olmanin sevinci ya da hüznü... Elif’in içine çöreklenen duygu tam da böyleydi. Is, ask, saglik, parada ve diger bütün dallarda sifira yakin oldugu bir dönemde önüne sik bir tabakla bir firsat sunulur. Insanlarin kendisini muhabir olarak görmedigi gazetede bir sayfasi, yardimcisi görünümünde olsa da gelecekteki en iyi arkadasi ve o vardir. O… Bir kez gördügünde tüm gününü degistiren o… Elif’ in çömez muamelesi gördügü gazetede yeni ise baslayan, kendisiyle taban tabana zit Melek ile filizlenen arkadasligi, sevdigini söylemek bir yana “Merhaba” bile diyemedigi Engin’e olan duygulari onu bambaska birine dönüstürmeye baslar.